İyi’ Demek Adettendir Ya !
‘İyiyim’ Dedim…
Değilim…..
Anlatılması Zor Bir Duygu İÇimde Ki.
Her Harf
Her Kelime
Ve Her Cümle, Olduğundan Ya Çok Basit Ya Da Daha Karmaşık Bir Hale Getiriyor Dilime Getiremediklerimi.
Bir gün Konuşmayı Unutmak, Sadece Susmak İstiyorum.
Bir gün Susmayı Unutmak, Olur Olmaz Konuşmak İstiyorum.
‘Kime, Neye Konuşursan Konuş’ Diyorum…
Yeter Ki Susma!
Hicbir Söz Yetmiyor, Beni 'Bana' Anlatmama…
Dinleyemiyorum Kendimi, Acımadan İcim…
Dokunsalar Ağlayacağım Bir Ömür Boyu…
Ve Değseler Hüznüme, Döküleceğim Parca Parca..
Bir Anlık Değil, Boğulduğum Bilinmezlik.
Acısı Çıkıyor Sustuklarımın.
Oysa Ben İyiyim Görünürde !
Anlamını İcime Çeke Çeke Mutluluğa Erişemiyorum...
Ya Hep Ben Fazla Geldim Ya Da Hep Bir Şeyler Eksik Kaldı..
Şimdi İyi Olan Ne Varsa, Üzerine Çizgi Çekemediğim Kırgınlıklar Sarıyor Dört Yanını.
Ve Ben,
İyi Olmanın Eşiğinde, Korkulara Kapılıyorum Anlamadığım Bir Bicimde…
Sebebim Yok.
Belki De Çok…
Biliyorum;
Ben Bile Kendimi Anlayamıyorken Anlaşılmayı Beklemek, Hayalden De Öte.
Ben Kendimi,
Görmüyorum
Duymuyorum
Ve Bilmiyorum…
Dokunsalar Ağlayacağım Bir Ömür Boyu…..
Ve Değseler Hüznüme, Döküleceğim Parca Parca…..
|